We Francji od 1 stycznia 2017 będzie obowiązek umieszczania na produktach spożywczych kraju pochodzenia. O takie zapisy w polskim prawie od dawna postulują producenci trzody chlewnej i mleka. Apelował o to również Lubelska Izba Rolnicza. Odpowiedz jaką słyszymy jest zawsze taka sama „Unia nam tego zabrania” - Jak widać nie wszystkim.
Dekret nr 2016-1137 z dnia 19 sierpnia 2016 roku w sprawie wskazania pochodzenia mleka oraz mleka i mięsa wykorzystywanego jako składnik
Poniższe tłumaczenie artykułów określających zasady znakowania.
Artykuł 2
I. - Oznaczenie pochodzenia mięsa mowa w art 1 zawiera, dla każdej kategorii mięsa, następujące informacje:
1. "Kraj urodzenia (nazwa kraju narodzin zwierząt)";
2. "Hodowla Kraj: (nazwa kraju, w którym było hodowla zwierząt)";
3. "Kraj uboju: (nazwa kraju odbyła się uboju zwierząt)."
II. - Niezależnie od ust I, kiedy to kategoria mięsa pochodzi od zwierząt urodzonych, hodowanych i ubitych w tym samym kraju, oznaczenie pochodzenia może być podany jako: "Pochodzenie: (nazwa państwa)".
III. - Niezależnie od I i II, w kategorii mięsa pochodzącego ze zwierząt urodzonych, hodowanych i ubitych w jednym lub większej liczbie państw członkowskich Unii Europejskiej, odniesienie do pochodzenia mogą być następujące: "Pochodzenie : UE ".
IV. - Niezależnie od I i II, w kategorii mięso pochodzące od zwierząt urodzonych, hodowanych i ubitych w jednym lub większą liczbą państw trzecich w Unii Europejskiej, odniesienie do pochodzenia mogą pojawić się jako " pochodzenie: spoza UE ".
Cały dekret – wersja oryginalna
